A UNIÓN E OS TIPOS HUMANOS (máis divagacións)
A UNIÓN e os tipos humanos
Quero empezar dicindo que pretendo a UNIÓN da diversidade de españois, sei que é moi difícil, nalgúns casos imposible. De ningún modo está na miña intención molestar a ninguén, aínda que vou dar a miña opinión sen reservas, isto seguramente, ferirá algunha sensibilidade e causará algún rexeitamento, síntoo.
En primeiro lugar, estou convencido de que, as diferenzas culturais non son, nin de lonxe, o principal problema para a UNIÓN, máis ben éo, o carácter e as características persoais dos españois, os que fan complicada a unión sentimental, a que realmente vale, porque a UNIDADE forzada, só é un pegamento, parches e cravos, os argumentos policiais e/ou militares, non nos levarán a ningún paraíso, senón todo o contrario.
Ó meu entender, o principal problema está na falta dun regulamento claro e democrático que respecte os ideais do que chamo TIPO A e os dereitos humanos que reclama o TIPO B, isto pode parecer fácil, pero non o é, hai diferenzas irreconciliables, entre o tipo A e o tipo B, e só o TIPO M pode negociar e mediar entre eles, grazas a deus, os tipos non son puros e o que máis abunda é o tipo AM e o tipo BM, con todo, para solucionar o problema, hai que contar co A e o B puros, que son os que máis esixen e os que máis teñen que ceder, por ser opostos e radicais.
Paso a comentar as características fundamentais de cada tipo puro, para tentar unha saída airosa:
O tipo A, é un home de ideais, valores espirituais e símbolos, ama a Deus e a Patria, por tanto ten FE, é relixioso e respecta a VIDA e a MORTE, a CRUZ e a IGLESIA, a BANDEIRA e o HIMNO e valora a honra, o valor, o traballo, a disciplina, a loita, a arte, ao individuo que triunfa e o privado, ten alma de líder. Se tivese que comparalo cunha árbore, diría que ten un tronco sólido que vai recto do chan ao ceo e con insignificantes ramas.
O tipo B, é un home práctico, ama a natureza e os seres vivos, busca protección, fraternidade e reclama dereitos humanos, ecoloxía, xustiza social e, sobre todo, IGUALDADE, valora o público, o social, o compañeirismo, está co pobre, «a unión fai a forza», gústalle compartir. Se houbese que facer un símbolo, non sería unha árbore, senón un bosque ou unha árbore dentro dun bosque…
O tipo M, é a moderación e o respecto, ama A LIBERDADE, a xustiza, a paz, a orde, a beleza e a diversidade, o equilibrio, non causa problemas, pero tampouco os resolve, fai falta motivalo. O seu símbolo sería unha árbore frondosa de grandes ramas, unha árbore que vai ao ceo, que loita por manterse preto do chan, pode compartir espazo con outras árbores sempre que non molesten.
Tendo en conta o devandito, imos tentar un camiño que nos leve á UNIÓN:
Para un tipo A puro, a democracia non é importante, o importante para el, é que haxa un líder que defenda os seus valores e ideais, sen isto, non hai trato. Será capaz de facer que un equipo funcione sen importarlle demasiado os individuos que o compoñen, só que cumpran.
O tipo B puro, tampouco ten especial debilidade pola democracia, o que quere é un goberno e un Estado que garanta a igualdade, a xustiza, os dereitos sociais, educación e sanidade etc., é comunista, aínda que non o saiba. Coidará aos individuos, pero é difícil que faga un equipo campión, aínda que defenderá os dereitos de cada un.
O tipo M, si, quere Democracia, SEN DEMOCRACIA NON HAI LIBERDADE!.
Os tipos A e B puros, non caben na Democracia, son radicais que teñen que quedar á marxe da maioría, ou ser capaces de ceder nas súas pretensións.
Vou expoñer un par de exemplos de conflito entre A e B:
I ) O ABORTO.- Para o tipo A, como defensor da Vida, o aborto é un asasinato e non hai máis que falar, a súa postura é sincera, acorde aos seus ideais, con todo, se non quere quedar á marxe da democracia debe ceder e permitir prazos e/ou supostos. Debe trasladar a súa relixión ao privado, que é o seu sitio, os demais teñen dereito a pensar diferente. Debe respectar á nai, ela sabe o que debe facer…
O tipo B quere o aborto libre, defende ao ser vivo existente, a muller que ten un problema, sen máis, tamén ten unha posición sincera, de apoio á muller. Ten que recoñecer que hai que regulalo, respectando algúns prazos e condicións razoables.
II ) Os TOUROS.- O tipo A, é un namorado do toureo, representa valor, virilidade, arte, etc. hai que defender o toureo como “Festa Nacional”, con orgullo, identifícanos como país…
Debería aceptalo como un espectáculo privado e recoñecer que o diñeiro público ten outras prioridades.
Para o tipo B, o toureo é un maltrato animal!, unha animalada!. Haino que prohibir.
O tipo B, debería permitir o toureo, polo menos, no ámbito privado, o do maltrato é discutible, o touro ten un mellor nivel de vida que os seus irmáns, os bois, ademais, sen toureo, sen negocio, probablemente non habería touros, serían sacrificados moito máis novos e as súas vidas serían máis vulgares, serían capados e/ou prisioneiros…
Entre o tipo A e o B, hai un amplo abanico que vai da extrema dereita á extrema esquerda, pasando polo centro que, como espazo político non existe. O que hai é un Centro-Dereita (AM) e un Centro-Esquerda (BM) que son os que deberían buscar e atopar o acordo, A UNIÓN.
É imprescindible un regulamento que recolla os límites aos que pode chegar o EXECUTIVO, pero nunca exceder, sexa cal sexa a cor que teña o goberno de quenda, ese regulamento (LEXISLATIVO) que, elaborado co pobo e recollido na Constitución, será aceptado e cumprido por todos, coa vixilancia dun poder XUDICIAL independente.
Señores, se queremos a UNIÓN, empecemos por aceptar ao rival, colaboremos con el para acordar os límites do regulamento e o regulamento mesmo, con transparencia, á vista do pobo e coa conformidade do pobo, fuxamos de radicalizar.
Elixirase «Sistema de Goberno» e «Administración do Estado», entre todos. O resto virá dado.
